Wet- en regelgeving

In 1992 ondertekende Nederland het Europese Verdrag inzake de bescherming van het archeologische erfgoed (kortweg ‘het Verdrag van Malta’). Sindsdien is het uitgangspunt van het (rijks)beleid dat archeologische waarden volwaardig meetellen in beslissingen over de ruimtelijke inrichting van ons land. Via de Wet op de Archeologische Monumentenzorg is het verdrag in 2007 wettelijk verankerd in de herziene Monumentenwet 1988.

Uitgangspunten van dit wettelijke kader zijn:

  • Streven naar behoud in situ van archeologische waarden.
  • Tijdig rekening houden in de ruimtelijke ordening met de mogelijkheid of aanwezigheid van archeologische waarden, zodat er nog ruimte is voor archeologievriendelijke alternatieven.
  • De verstoorder betaalt voor het archeologische onderzoek en de documentatie ervan, wanneer behoud in situ niet mogelijk is.

Contactpersoon: